Zoek in de website

Dit jaar gaan we met de Europa tour het Kanaal oversteken. We zullen een stuk (Zuidelijk) Engeland en Wales gaan verkennen. Deze landen staan uiteraard bekend om hun prachtige landschappen met uiteraard bijbehorende wegen om een heerlijk stuk te sturen.

Dag 0
Aanvankelijk was het plan om op woensdag vroeg te verzamelen in het zuiden van het land, om van daar over de snelweg in een M trein naar de ferry te rijden. Om het ook voor de leden van boven de rivieren wat toegankelijker te maken is er besloten om dinsdagavond ook alvast een optioneel hotel in te plannen, net onder Antwerpen. Uiteindelijk werd hier op één auto na door iedereen gebruik van gemaakt. Zelfs onze Belgische leden, welke om de hoek van het hotel wonen, zijn op dinsdagavond al aangesloten.

Verspreid over de avond druppelde er steeds meer leden het hotel in Beveren binnen. Onze Voorzitter als eerste rond een uur of 5, en de organisatoren waren als allerlaatste om 8 uur aanwezig. Precies op tijd om het diner mee te pakken. Tijdens de borrel vooraf en het diner was er voldoende tijd om alvast kennis te maken. Hoewel het niet persé kennismaken was, de helft van de deelnemers kende elkaar nog van de Europa Tour van vorig jaar. Die avond ging iedereen verstandig op tijd op bed, er stond ons nog een intensieve week te wachten.

Dag 1
De volgende ochtend zat iedereen al om 6.30 uur aan het ontbijt (hoezo vakantie?), zodat we rond 7.00 uur konden vertrekken richting Calais. Ook de laatste van de 7 deelnemende M's sloot zich aan, zo gingen we in een trein M's op pad. Helaas was deze eerste route weinig inspirerend. We hebben vooral veel snelweg en flitspalen gezien. Om 11.00 uur zaten we met zijn allen aan de lunch (eigenlijk een English breakfast) aan boord van de ferry. Eenmaal weer aan land hebben we koers gezet richting Beaconsfield, om hier de oudste pub van Engeland aan te doen, the Royal Standard of England. Om hier te komen hebben we een aantal typische Engelse wegen door een aantal typische Engelse dorpjes moeten nemen. Een goede vuurdoop voor het links rijden en de Engelse regelgeving. Zo werden er zo nu en dan wat rotondes over het hoofd gezien, gelukkig zonder gevolgen. Uiteraard zijn dit niet de rotondes zoals we ze kennen, het betreft hier een witte stip op het midden van de weg, logisch dat deze zo nu en dan gemist werden.

Bij de pub aangekomen scheen er een heerlijk zonnetje en hebben we lekker buiten op het terras van een bak koffie (of pint Guinness) genoten.

Na het bezoek aan de pub zijn we over steeds smaller wordende wegen verder richting Oxford gereden. Tot we de eerste tegenligger tegen kwamen welke weigerde achteruit te rijden naar een fatsoenlijke plaats om ons te laten passeren. Dit resulteerde in een oponthoud van ongeveer 10 minuten omdat alle lage M's met moeite half door de berm er langs konden. Alleen de X5M was hier in zijn element, deze kwam hier zonder problemen bij langs. De M4 CS had er wat meer moeite mee en kwam zelfs met 1 wiel los. Na de nodige smalle wegen gehad te hebben, reden we het laatste stuk via de snelweg door.

In Oxford hebben we genoten van een tour door de Mini fabriek, waar in het eerste proces, het samenvoegen van al het staal, nauwelijks mensen aan te pas komen. Het is een wonderbaarlijk schouwspel van robotarmen, welke autonoom allemaal onderdelen aan elkaar doorgeven en aan elkaar lassen.
Na het fabrieksbezoek kwamen we aan bij ons prachtige hotel, een typisch Engels landhuis. Hier hebben we genoten van een heerlijk drie gangen menu. Na het diner hebben een aantal deelnemers nog tot laat bij de bar gezeten. Waar de barvrouw helaas niet tot aan de tafel bediende en ook maar weinig gevoel voor humor had. Gelukkig hadden wij dit wel en was het een gezellige avond.

Dag 2
De volgende morgen zaten we weer mooi op tijd aan het ontbijt. Ook deze dag hadden we behoorlijk wat kilometers voor de boeg, we moesten helemaal door naar Noord Wales.

Helaas was het door de organisatie niet duidelijk doorgegeven om de vorige avond alvast te tanken. Hier door moest bijna iedereen deze ochtend nog langs de pomp. Helaas was dit in de ochtendspits van Stratford geen groot succes en was de groep al snel opgesplitst.

Deze dag hadden we allereerst veel (snelweg) kilometers in petto, zodat we later op de dag als we eenmaal in Wales aangekomen waren wat meer tijd zouden hebben om de M's los te laten op de geweldige wegen. In Aberconwy hebben we een heerlijke, maar snelle lunch genuttigd. Dit kon helaas maar kort omdat we in de ochtend al veel tijd verloren hadden en we in de middag om 14.00 uur stipt klaar moesten staan op onze volgende bestemming: de Snowdonia Mountain Railway. Dit is een zeer steile spoorweg naar de top van de hoogste berg in Engeland en Wales, welke sinds 1896 in gebruik is en waar met nog steeds met oude stoomtreintjes naar de top klimt.

Vanaf de kust reden we na de lunch via de eerste mooie wegen langzaamaan de bergen in. In het begin waren er nog geen bergtoppen zichtbaar door de wolken en typische Engelse miezer. Dit beloofde weinig goeds voor de treinrit welke we zo zouden gaan maken, zonder views is dit natuurlijk weinig spectaculair. Echter, hoe dichter we bij onze bestemming kwamen, hoe helderder het werd. Op het moment dat onze trein in beweging kwam brak het helemaal open en hebben we de gehele rit van prachtige vergezichten kunnen genieten.

Na de treinrit waren er nog een aantal prachtige wegen door het landschap van Wales uitgezocht waarlangs we bij ons volgende hotel in Shrewsbury terecht zouden komen. Zo reden we over een aantal prachtige wegen, over hoogvlaktes en langs een prachtig stuwmeer om uiteindelijk uit te komen op een pad waar zelfs de X5M moeite mee zou hebben. Dit pad hebben we dan ook maar gelaten voor wat het was en aangezien ons diner om half negen in ons hotel geserveerd zou worden hebben we de grotere wegen weer opgezocht. Welke overigens voor Nederlandse begrippen niet eens onder provinciaal zouden vallen.

In het donker kwamen we in ons volgende hotel aan. Hier hadden we 10 minuten om in te checken en ons op te frissen voordat het diner alweer geserveerd zou worden. Dit was absoluut niet erg, na zo'n lange dag sturen was iedereen aardig hongerig. Gelukkig was onze menukeuze vooraf al doorgegeven en had de keuken binnen no time de eerste gerechten op tafel staan. Wat je zou krijgen was voor de meesten toch weer een verrassing, aangezien de keuzes welke een week eerder doorgegeven waren al lang weer vergeten waren. Ook deze avond werd er door een aantal deelnemers tot laat aan de bar gehangen. Gelukkig was de bediening hier een stuk vriendelijker dan in het voorgaande hotel, het werd deze avond dan ook een stuk langer vol gehouden.

Dag 3
Zoals men inmiddels gewend was moest er ook deze ochtend weer vroeg opgestaan worden. De planning was om eerst een kort bezoek aan Stonehenge te brengen en daarna daar vlak in de buurt een uitgebreide lunch te nuttigen. Helaas hebben we lang in de file gestaan, welke vlak voor Stonehenge langs reed (vandaar ook de file?). Dit hebben we dus vanuit de auto goed kunnen zien. Daarom werd er besloten om meteen door te rijden naar de lunchlocatie. Via allerlei prachtige binnendoor wegen met mooie vergezichten (en heel veel heggetjes) hebben we onze lunchlocatie strak op tijd bereikt. Hier werden we hartelijk verwelkomd en kwam al snel de eerste lokale autoliefhebbers de verzameling M's bekijken.

Na de lunch zijn we nog zuidelijker door gereden, richting het Beaulieu automuseum in Southhampton. Hier stond een oude baas ons al op te wachten om ons rond te leiden en ons het nodige over de auto's in de collectie te vertellen. Na de interessante tour van dik een uur was er ook nog even de tijd om op eigen houtje door het museum te dwalen.

Via een combinatie van mooie binnendoor wegen en snelweg zijn we doorgereden richting Brighton. Het moet een imposant gezicht geweest zijn om deze trein met M's voor bij te zien komen (razen). In Brighton verbleven we in een heel bijzonder hotel, op zijn zachtst gezegd. De gangen en kamers waren in fel neon roze, rood, groen of paars verlicht, waardoor je je af en toe in een bordeel waande. Gelukkig waren de kamers wel comfortabel en aten we deze avond buiten de deur.

Dag 4
De zaterdagochtend kon iets rustiger aan gedaan worden, er hoefde nog maar een klein stukje richting Dover gereden te worden. Onderweg zouden we nog stoppen bij het Battle of Britain memorial en er stond nog een bezoek aan Dover Castle in de planning.

Het wegrijden uit een stad in een grote groep blijft lastig. Na de eerste meters was de groep al weer uiteen gevallen (stoplichten, rotondes, drukke kruisingen e.d.). Gelukkig hebben de meeste deelnemers middels de live locatie functie van Whatsapp elkaar al snel weer gevonden en konden de meesten in konvooi achter de groepsleiders aan om via de mooie routes binnendoor richting het Battle of Britain memorial te raken.

Na genoten te hebben van het uitzicht bij het memoriaal zijn we weer door gereden richting Dover Castle. Hier is de parkeerplaats helemaal achter op het terrein, waardoor de imposante M trein eerst het gehele terrein over moest. Dit leidde tot mooie reacties als "Look at that!" en "That is awesome!". Ook de beveiliging van het complex had ons opgemerkt en kwam ons na het parkeren haarfijn uitleggen dat je overal maar 10mph mocht. Deze limiet was echter nergens overschreden, maar het in onze ogen mooie geluid wat de M's voortbrengen werd door hen meteen als snelheid aangezien.

Op het Dover Castle terrein hebben we een simpele lunch genuttigd, waarna ieder dik een uur zijn eigen gang kon gaan. Enkelen hebben het kasteel van binnen bekeken. Een andere groep heeft de Underground hospital tour gedaan. Een begeleidde tour door een tunnelstelsel in de rotsen onder het kasteel waar in de tweede wereldoorlog een hospitaal gesitueerd was.

Na de overtocht met de Ferry naar Calais werden we door een van onze Belgische deelnemers uitgenodigd om bij hem thuis echte Vlaamse frieten te komen eten als diner deze avond. Zijn huis lag toch voor iedereen op de route. Deze kans werd door de meesten aangegrepen om onder het genot van een heerlijk diner de tour goed af te sluiten.

Al met al weer een prachtige en gezellige Europa tour. Alle deelnemers bedankt en hopelijk tot volgend jaar!